Ik heb zoveel te vertellen maar daarom niet altijd te delen. Het waren helse weken, en op deze ene week rust na, zal het ook vanaf volgend weekend allemaal met weinig slaap moeten gebeuren. Intussentijd probeer ik me deze week te concentreren op andere dingen.

In een park met zoveel mooie, soms ook pijnlijke herinneringen. Once in a lifetime.

Mmm, ja daar hou ik van.

Mijn Werchter was KT Tunstall, Mark Ronson, Neil Young, Jay-Z, Grinderman en Beck.

Nauwelijks 10 maanden later opent het trio de laatste Werchterdag. Wees allemaal paraat, dit wordt dé ontdekking van Werchter 2008.

Toch wou ik nog even wat neerpennen over de start van mijn derde campagne. Die is vandaag van start gegaan. Wekenlang zijn we ons al aan het voorbereiden. Want de campagne had evengoed al drie weken kunnen bezig zijn. Weken puzzelen en dan twee uur voor de printdeadline toch nog een andere affiche drukken dan diegene die wekenlang voorbereid werd.

Ik hoop dat er enkelen onder jullie ons voorlopig resultaat kunnen smaken. Zelf twijfelde ik lang. Tot ik begin deze week de geschiedenis van de afgelopen drie jaar in ons CMS aan het stampen was. Toen werd ik weer wakker en een paar dagen later is dit het voorlopige resultaat.

Vanaf vandaag (gisteren ondertussen) gaat het weer beter met me. Ik heb sinds kort een abonnement op De Morgen en daar staat blijkbaar een column in van mijn voetbalheld. Krapuul bij Klauwaerts Kemzeke-Stekene, maar zo bejubeld op radio, op tv en nu ook in de krant. Met de glimlach op mijn verbrande snoet op het perron van Sint Niklaas (weer een trein afgelast, pft) heb ik zijn column gelezen. Over kiespijn, het hoge niveau van de scheidsrechters tijdens dit Europees Kampioenschap, de beste scheidsrechter ooit en Markus Merk.

Ik heb er van genoten. Ik kijk nu al uit naar de column van morgen.

Laat het ons nu eens over die vrijetijdsbesteding hebben. Er zijn zoveel mooie muziekjes die ik mis, zo zonder rijbewijs en goed openbaar vervoer. Brussel zeg je? Ja, ok maar daar ga ik het nu even niet over hebben. Gent en zijn jazzkroegen. Jazz, ja dat is toch wel iets waar ik me meer mee in aanraking wil komen. Vorige week kreeg ik al een mooie aanzet. Ik was op bezoek bij mijn toekomstige huisgenootjes en de mannelijke helft ervan legde tijdens het heerlijke slaatje een dijk van een vinyl op. Louis Armstrong. Ge-wel-dig. Ik heb het vanavond nog gezegd.

Wel, in Gent heb je prachtige jazzkroegjes. Ik zou er over kunnen uitwijden… maar ik ken er niets van en verwijs je dus door naar ‘t een en ‘t ander van Bruno van Gentblogt van Ilse. Stiekem hoop ik natuurlijk dat er wat maten voor warm te krijgen zijn. Maar als ik zo rond mij kijk, dan zie ik daar wel wat trappistliefhebbers met smaak en goesting.

Enfin, dit alles om eens een soundtrack te kiezen met een cachet. Gelijk ze in Stekene zeggen - en zo zeggen ze het nergens: een schijf om heerlijk te garen.

Ik relativeer de dilemma’s momenteel. Wat op zich ook weer voor twijfel zorgt. Want is dat relativeren positief… of juist niet? Is het niet nu dé moment om een juiste beslissing te nemen? Ik heb me bij een paar naasten geinformeerd over carriëreplanning en ze raden me aan om het toch allemaal te relativeren.

Ik zal het eens aan Yorke vragen volgende week. Of aan Pawlowski. Zij moeten toch alles weten over carriëreplanning op uw tweeëntwintig lentes?