Wat doet een mens twee dagen na Werchter? Bitterweinig zo blijkt. Genoeg te doen, nochtans. Mails negeren, mensen negeren, zever verkopen, muziek luisteren, mails negeren, voor de verandering een mail beantwoorden, wat onzin uitkramen op een ander zijn blog, lachen met een medeblogger die compleet aan ‘t doorslagen is en zich klaarmaken om te verhuizen. Vanaf maandag is het in de Wazenaarstraat in Gent te doen.

Mijn Werchter was KT Tunstall, Mark Ronson, Neil Young, Jay-Z, Grinderman en Beck.

Leffingeleuren 2007. Twee jaar had ik op mijn honger gezeten tot deze grote meneer eindelijk ook eens ons landje ging aandoen tijdens zijn tournee. Dankzij de geweldig sympathieke mensen van De Zwerver was het eindelijk zo ver.

Nauwelijks 10 maanden later opent het trio de laatste Werchterdag. Wees allemaal paraat, dit wordt dé ontdekking van Werchter 2008.

Dilemma’s, ze steken vaak de kop op hier ten huize. Net op het moment dat ik afgestudeerd ben (eindelijk!) en van plan ben om Gent in te trekken begin ik over zaken te twijfelen. Zaken als de juiste job (analist, programmeur, producer, …), of beter nog… de juiste sector (IT, advertising of entertainment?) of de juiste visie. Er zal de komende dagen nog heftig gediscussieerd worden over wat mijn takenpakket zal zijn de komende maanden. Misschien moet ik toch maar een half jaar een technischer takenpakket aannemen bij een ander bedrijf zodat ik minder over visies enzo moet piekeren. Of moet ik dan toch gewoon mijn goesting doen en honger leiden in de muziekindustrie?

Ik relativeer de dilemma’s momenteel. Wat op zich ook weer voor twijfel zorgt. Want is dat relativeren positief… of juist niet? Is het niet nu dé moment om een juiste beslissing te nemen? Ik heb me bij een paar naasten geinformeerd over carriëreplanning en ze raden me aan om het toch allemaal te relativeren.

Ik zal het eens aan Yorke vragen volgende week. Of aan Pawlowski. Zij moeten toch alles weten over carriëreplanning op uw tweeëntwintig lentes?